Chocoletters

Tis voorbij

het is voorbij, nee mensen niet met deze site maar met het leren voorlopig. Afgelopen tijd heb ik zitten blokken om wat wijzer te worden in de wereld welke wijn heet, Gisteravond was eindelijk het examen. Het examen vondt plaats in het schoolgebouw waar ik de laatste keer met tranen in mijn ogen vertrok. Niet dat mijn cijfers zo slecht waren, maar doordat ik door mijn oogafwijking ging stoppen met de opleiding. We hebben het hier over 1996, en dat lijkt al ver in de vorige eeuw. Maar herinneringen blijven, en vooral als je een gebouw binnen treedt die na 13 jaar eigelijk nog niets verandert is. Alleen de treden waren wat uitgesleten door al die voetstappen van de studenten. Vandaag kwam ik er om een heus examen te doen, de SWEN-2 examen, het is eigelijk een soort pretexamen voor mij maar toch heb ik er serieus voor geleerd. Het examen was helemaal een examen, zenuwachtig als we waren stonden we als groep buiten te wachten tot het sein kwam dat we naar binnen mochten..

De toets bestond uit 2 delen, een soort van proeftoets waarbij je 3 witte en 3 rode wijnen te proeven kreeg en dan moest aangeven om wat voor wijn het ging. Daarna waren het rond de 53 mc-vragen. Dat laatste had ik volgens mij wel aardig op orde, maar ik maakte de fout om de wijnen nog eens te proeven en daarna kwam de twijfel, door het twijfelen begon ik te veranderen... Tja dat is nou natuurlijk net het verkeerste wat je kan doen op een examen, maar ja over 3 weken ongeveer valt de uitslag op de mat..........

Te lang (sorry)

Vandaag is een dag als zo velen
Die nauwelijks verrassingen kent, we zijn het gewend
We weten ons leven te delen

Omdat je er al zolang bent, we zijn het gewend
Je opent het gordijn en ik mijn ogen
Eerst komt de zon, de wind en daar ben jij

Ik had te lang niet zo naar jou gekeken
Verblind door het geluk van alledag
En dat ik van je houden mag

Vanavond gaan wij met zijn tweeën
Terug naar de kamer van toen, dat moeten we doen
Want het lijkt nu al zolang geleden

Dat je mij overwon met die zoen, in de kamer van toen
En wisten wij veel wat er nog zou komen
In elk geval de zon, de wind en wij

Ik had te lang niet zo naar jou gekeken
Verblind door het geluk van alledag
En dat ik van je houd mag

En elke dag vertel ik je hoe mooi je bent
Vanaf nu zing ik je elke nacht in slaap
Geloof me, geloof me

Ik had te lang niet zo naar jou gekeken
Verblind door het geluk van alledag
Het spijt me dat ik voor je heb verzwegen
Dat ik van je houden mag

Ik had te lang niet zo naar jou gekeken
Verblind door het geluk van alledag
Het spijt me dat ik voor je heb verzwegen
Dat ik van je houden mag

Aan de studie

Sinds deze week ben ik weer aan de studie! Zoals de boekenstapel al laat zien moet er veel in mijn hoofd gestampt worden, maar gelukkig kan er ook veel in de praktijk geoefend worden. Eind november ga ik namelijk het SWEN-2 examen doen. Dit is een examen wat als mooi aansluit op de wijncursus die ik eerder dit jaar gevolgd heb. Dit examen geeft toegang tot de vinologenopleiding welke ik misschien in de toekomst zal kunnen gaan doen. Maar voor dat het zover is wordt er hard geblokt en geproefd!!!

Gelukkig hebben we de fotos nog.....

In de vroege ochtend van 4 september 2009 was het eindelijk zover VAKANTIE!, na wekenlang van voorpret op hyves met medereisgenoten was het eindelijk zover. Na een jaar van (hard)werken was het tijd voor een leuke vakantie naar Bitez Turkije. De vakantie was zeer geslaagd, en heb me als een zo God in Frankrijk in Turkije gevoeld. Leuke mensen om me heen, lekker eten van de kok Ali, en leuke dingen om te doen. De Hammam was werkelijk te gek, het leek net alsof alle stress, drukte en andere onnodige belast uit je lichaam werden verdreven. Jullie snappen natuurlijk wel dat het niet bij een bezoek is gebleven. Maar liefst 3 keer ben ik er geweest en de laatste keer heb ik me even goed laten masseren. Daarnaast nog verschllende keren met een boot weggeweest was ook echt heerlijk was. Lekker dobberen op de zee en af en toe er ook in. Samen kijkend naar de laatste zonnestralen van de dag, om daarna nippend aan een roseetje naar de vallende sterren te kijken. Overdag heerlijk aan het strand met een goed boek en af en toe de dames even goed insmeren (want stel je voor dat ze verbranden) en dan zo nu en dan een heerlijk koud glas bier bij je laten komen. Heerlijk toch?, tja zo heb ik de afgelopen 2 week doorgebracht, het enige intensieve wat ik die weken heb gedaan is het masseren en insmeren van de dames
Zelfs nog gezwommen met dolfijnen, wat ee hele aparte ervaring was, nee ik ben er niet beter door gaan zien of horen (want volgens sommigen gebeurt dat wanneer je met die beesten zwemt) maar toch heel leuk om mee te maken.
Maar aan alles komt een eind, en zo ook aan deze vakantie. Helaas maar waar, maar ik hoef niet te treuren want ik heb de fotos nog!!!!

Een korte sfeerimpressie :)

................

Met vallen en opstaan

Al een tijdje ben ik bezig met om weer terug te komen wat hardlopen betreft, sinds een tijdje lijkt de hersft in mijn hardloopleven ingetreden te zijn. Maar ja zoals mijn onderschrift bij Chatnrun zegt: Boeren geven nooit op, moet ik die toch waarmaken. Dus trok ik mijn hardloopschoenen aan op deze zonnige zondag. Omdat het een groot feest is in het Noorderplantsoen besloot ik mijn oude vertrouwde route van 13 km weer eens te lopen, en dat is best wel een gok want tot nu toe had ik alleen wat rondjes gelopen in het park. Maar goed ik ging ondanks de warmte toch vlot weg, en na ongeveer 3 km had ik een aardig gangetje te pakken. ik liep netjes op het fietspad, en het ging lekker tot dat er 2 wat oudere mensen in de tegenovergestelde richting aankwamen fietsen. Ze fietsen naast elkaar en namen de hele breedte van het fietspad in beslag. Ik wilde van geen wijken weten maar op het laatste moment besloot ik toch aan de kant te gaan, mijn rechtvoet kwam op het gras terecht, en dat gras was behoorlijk hoog. Ik struikelde en kwam met mn linkerknie op het pad terecht. Het gevolg was een behoorlijke geschaafde knie, en dat niet voor de eerste keer! Beelden van de Appingedamsko drama zie: http://rogierkleine.blogspot.com/search?q=Apppingedamsko+drama kwamen weer als een flasback naar voren.

Kapotte knie en dat al na 3 km lopen, het stomste was natuurlijk de reactie van het fietsende stel van dat dit een fietspad was en niet bedoeld voor lopers. Waarschijnelijk keek ik wat treurig ofzo want daarna vroegen ze of ze de ambulance moesten bellen....... dat hoef natuurlijk niet want van opgeven wilde ik niet weten, dus liep ik weer verder, de knie wat dik en stram maar ja uit eindelijk toch die 13 km uitgelopen!!! Het echte feest begon thuis pas met het schoonmaken en uitspoelen van de wonden, omdat ik geen jodium in huis had heb ik dankbaar gebruik gemaakt van de fles Ouzo wat ik nog in huis had, en beste mensen dat prikt ook behoorlijk!!!!!
Om het drame in helemaal helder voor de ogen te krijgen het heuze resultaat van een zondagse middag hardlopen (niet geschikt voor mensen met zwakke maag ect)



Langzaam (met vallen en opstaan) kom ik terug!!!!!

Wij hadden Andre

Michel Jackson is dood, dat was de boodschap van het smsje welke ik vorige week op de nacht van donderdag op vrijdag kreeg. Mijn slaap werd er ernstig door ontregelt, en niet alleen mijn slaap zelfs het WWV moest er aan geloven, de verschillende zoekmachines kregen zoveel verzoeken omtrent MJ te verwerken dat het zelfs vast liep. Overal huilende mensen op tv en dagen van nationale rouw. Iedereen had er wel iets over te zeggen, en bij een vloeide de traan meer dan bij de ander. Wereldwijde herdenkingsplechtigheden zoals in Amsterdam op de dam. Je zal alleen huilende tienermeisjes verwachten maar niets was minder waar want er werden zelfs huilende veertigers en andere officiële volwassenen gespot. De 50 concerten die begin deze maand van start zouden gaan gingen natuurlijk niet door, al werd door de organisatie koortsachtig naar vervanging gezocht. Namen zoals ABBA of Jackons 5 werden genoemd, tja de organisatie moest wel want dit is natuurlijk wel een te grote (financiële) klap. Sommige fans maakten er een eind aan om weer dichterbij MJ te komen, net alsof ze ooit in zijn leven dicht bij hem zijn geweest. Het wereldnieuws had de dagen na zijn dood nog alleen maar over MJ, terwijl er weer 400.000 mensen ontheemd raakte in Kongo. Over de schuldvraag had iedereen wel een antwoord op en bijna iedereen hield er een andere mening op na. Zelf denk ik dat iedereen de oorzaak is van zijn dood. Ik bedoel dan ook iedereen inclusief MJ zelf, maar ook de naaste om hem heen, de fans, de concertorganisatie enz. De herdenkingsplechtigheid was leuk maar typisch Amerikaans met de nodige dramatiek op het eind. Bij de herdenking waren er maar slecht maar 17.000 toeschouwers aanwezig terwijl ze makkelijk het Camp nou in Barcelona 100 keer hadden kunnen vullen. Misschien hadden ze nog een tour door alle grote steden van USA kunnen toen met de naam ‘’ This is it ‘’ De roddelnichten van RTL hadden het over een moment om nooit te vergeten en een dag waarvan je altijd zal weten wat je toen aan het doen was toen je het hoorde..Beetje overdreven dacht ik maar:

Op 23 september 2004 overleed Andre Hazes aan een hartstilstand. Het hele land was in rouw. Ik weet nog precies waar ik was namelijk in het huis van mijn ouders oppassen op de hond, want was samen met de hond door mijn toenmalige vriendin het huis verbannen. Die avond ging kwam er een oude lp van Hazes uit de kast en werd met een biertje of wat nog een keer voluit gedraaid. Meebrullen op zijn mooiste nummers. Op 27 september 2004 werd de arena ook weer een keertje goed gevuld want maar liefst 48.000 mensen kwamen afscheid nemen van Andre. De kist stond op de middenstip geparkeerd. Talloze bekenheden namen het woord, daarna ging de kist door de arena waarnaar het door een erehaag van de F-side van Ajax welke flink wat vuurwerk mee hadden genomen. Drama doet het altijd goed op tv, dus werd dit ook live uitgezonden en maar liefst 6 miljoen mensen in NL bekeken de live uitzending. Bij MJ zal het aantal wel vele malen hoger liggen maar ja dat is wereldwijd en in Japan hebben ze vast nooit van Andre gehoord. Maar het is toch mooi waar een klein land groot in kan zijn?, en dat is prachtig!!!